23 Oktober

Naar Freddy's*  geboortegrond

Na een nacht vol elektrisch ongemak door een stroomuitval (Laura heeft een hekel aan complete duisternis en het werd zonder ventilator wel heel erg snel heet) opgestaan voor een dagje Stone Town. Na een vlug ontbijtje stond de taxi al klaar om ons naar Stone Town te brengen. We hadden een tour met gids besteld, maar de beste man bleek geen enkel woord Engels te spreken. We vreesden het ergste. Onderweg werden we weer een aantal keer gecontroleerd en na een tussenstop waarbij onze taxichauffeur onderweg een pakketje afgaf (tegelijk koerier) kwamen we aan in Stone Town, het oude deel van Zanzibar stad. We zagen hier ook het eerste stoplicht in ruim twee weken. Wat een vorm van luxe zeg!

Stone Town heeft duidelijk iets meer welvaart dan de rest van Zanzibar en Tanzania. De huizen waren beter (bakstenen) en er reden meer auto's rond. Als herinnering aan de Duitse invloed reden we langs enorme blokken met typische DDR-flats.

De taxi stopte bij een westers ogende kerk waar we werden overgedragen aan een gids die de tour zou verzorgen. Deze gids sprak gelukkig wel meer talen dan Swahili, al was Duits zijn voorkeurstaal. Deutsch en Dutch blijken lastig uit elkaar te houden. Ondanks het Duits in plaats van Engels kregen we toch een goed verhaal te horen. Hij wist veel te vertellen over Stone Town en het verleden van o.a. David Livingstone. De kerk waar we bij gestopt waren bleek een Anglicaanse kerk. Er was net een dienst bezig waardoor we binnen stil dienden te zijn en niet naar voren konden lopen waar diverse gedenktekenen van Livingstone te zien zouden zijn.
Vanaf de kerk liepen we langs een groot plein naar de dagelijkse markt. De eerste markthal was de vishal. Een enorm gore lucht van rottend eten kwam ons tegemoet. Het bloed liep gewoon over de grond. Ditzelfde was het geval in de vleeshal waar de vliegen voor wat extra vlees zorgden. Veel lekkerder rook het in de ruimte erna waar diverse kruiden en fruit werden verkocht. Een kruidenpakketje rijker verlieten we de markt.

Stone Town bestaat uit een enorm doolhof van smalle straatjes die zijn volgepropt met allerhande kleine winkeltjes. Het was dus goed souvenirshoppen hier. We hebben hier ook direct alle benodigde souvenirs voor het thuisfront gekocht, samen met een welkom bordje voor thuis.
De gids nam ons mee naar een restaurant met een hoog dakterras. Op de 4e verdieping hadden we prachtig uitzicht over Stone Town , Prison Island en de oceaan. Dat uitzicht had natuurlijk wel zijn prijs, want een glaasje wijn kostte hier maarliefst 8 dollar.

Na het bezoek aan een enorme souvenirwinkel (hoogtepunt van commercie) waar ik nog een Mzungu shirt heb gekocht begonnen we aan het echt cultureel verantwoorde deel van de citytrip naar Stone Town.
Via een oud Portugees fort en een mooi Amfitheater kwamen we bij de haven vanwaar we het wereldberoemde house of wonders al zagen liggen. Dit house of wonders is door een sultan gebouwd als soort van show-off naar de andere sultans. Het was het eerste Afrikaanse gebouw met lift en elektriciteit.

Uiteraard namen we de tour zodat we de binnenkant ook konden zien. Na een rondje met veel informatie over het koloniale (-en slaven) verleden van Zanzibar is de rest naar boven gegaan. Ik bleef beneden omdat ik ineens heel erg slap werd en wat lastig kon lopen. Nadat de rest klaar was met het bewonderen van de bovenverdieping konden we buiten direct in de taxi stappen voor een rit naar Paje. De taxichauffeur probeerde ons nog over te halen Tanzaniaans geld te wisselen bij een kennis van hem, maar daar gingen we niet op in. Morgen is het immers al vertrekdag.

Door ons vroege vertrek richting Stone Town kwamen we rond lunchtijd alweer aan in Paje. Weer lekker geluncht bij Ndame (de kip salade was weer fantastisch!) en daarna de hele middag genoten van de zon-zee-strand combinatie. We zijn een enorm eind de zee in gewandeld, en nog stonden we maar tot ons middel in de zee. Heerlijk gewoon.
Pas toen de zon allang helemaal weg was zijn we gaan omkleden voor het avondeten bij Ndame. Doordat we laat geluncht hadden wilden we wat later eten. We konden het eten alvast bestellen, maar zouden het dan pas om 21:00 uur krijgen.

Tijdens het wachten samen een potje all or nothing gespeeld dat halverwege werd onderbroken door alweer een stroomuitval. Na een tijdje ging het licht weer aan en konden we het spelletje afmaken. Direct erna (en maar kort na 21:00 uur) werd ons avondeten gebracht.
Emiel en Bart eindigden op deze laatste avond waar ze mee begonnen waren: Pizza Diavola. Bert en Minouk namen een Tonijn in kokossaus en Laura probeerde de overheerlijke Lasagne.
Na het eten ging iedereen naar zijn/haar huisje voor de laatste overnachting op Zanzibar.

* Freddy Mercury (zanger Queen) is geboren op Zanzibar