9 Oktober

Vooral veel gehobbel

Vanmorgen nog even lekker geprofiteerd van een goede douche. Daardoor werd de afgesproken ontbijttijd met Bert, 08:00, niet gehaald. Om 08:10 stond iedereen echter klaar om te gaan ontbijten in de gezellige ontbijtruimte. Er was keuze te over. Behalve het full-english-breakfast dat genuttigd kon worden waren er wafels, pannenkoeken, yoghurt en diverse soorten fruit.
Op weg naar de kamer voor het ophalen van de tassen hebben we onze gids reeds ontmoet. Hij stond met de auto reeds op de parkeerplaats. Daarna snel alle spullen gehaald en in de groene Toyota Landcruiser gepropt. Ondertussen ook kennisgemaakt met onze andere gids, de Keniaan Isaac. Isaac zal het Keniaanse gedeelte van de safari* begeleiden, in Tanzania zullen we van auto ruilen en wordt William onze gids. William is het hoofd operations van het safaribureau, dus dat zal wel goed zitten.

Om ons een indruk te geven van Nairobi reed Isaac naar een uitzichtpunt van waar de skyline van modern Nairobi te zien was. Luxe hotels, grote kantorenpanden en een fraai aangelegd park deden het vermoeden reizen dat het in Kenia allemaal niet zo arm was. Dat dit slechts schijn bleek te zijn zagen we al snel toen we Nairobi verder uitreden en we in de sloppenwijken terecht kwamen.
Hutjes van golfplaten werden bevolkt door mensen die maar een beetje rond zaten te kijken voor hun huisje. De enige bedrijvigheid langs dit stuk weg bestaat uit mensen die het vele afval dat hier gewoon op straat gedumpt wordt, aan het verbranden zijn. Een enkeling slaat hier een slaatje uit en verwarmt maļskolven boven het (vast heel gezonde) vuur.

Vanuit Nairobi gaat het de heuvels in waar we stoppen bij een erg mooi uitzichtpunt over de great rift valley. Direct nadat we uitgestapt zijn wordt er door de locals daar een praatje aangeknoopt voor de gezelligheid maar vooral, zoals al snel zal blijken, vanuit commercieel oogpunt. Allerlei souvenirs worden tevoorschijn gehaald om ons te verkopen. Uiteindelijk koopt Bert een stenen beeldje met de 'skyline' van de great rift valley erop en een aantal handige Swahili uitdrukkingen.
Zodra iedereen uitgefotografeerd is gaat de rit, dwars door de Great Rift Valley, verder richting het stadje Narok. Hier zijn we gestopt bij een wegrestaurantje waar een lopend buffet voor ons klaar stond. William en Isaac vertrokken even om zelf te lunchen (ons eten hoeven ze niet schijnbaar). We konden kiezen uit diverse redelijk westerse gerechten, al was het vlees wel heel erg vet en vol botjes en adertjes. We hebben ook direct de zoete inslag van de Afrikanen gemerkt. De Fanta die Minouk had was een paar keer zoeter dan die in Nederland.

Zodra de lunch erop zat en wij even buiten een luchtje wilden scheppen vlogen de verkopers weer op ons af als bijen op de honing. Ook gewone locals wilden van alles van ons, zoals pennen of een euromunt voor in zijn verzameling.
In Narok hebben we ook direct wat boodschappen gedaan, wat chips voor Bart, frisdrank en in een andere winkel een 5 liter pak rode wijn. All set for the safari!

William waarschuwde ons al voor de weg vanaf Narok tot aan onze uiteindelijke bestemming, Olololo campsite bij de Masaļ Mara. Hij noemde het de African massage**. De eerste 30 minuten viel dit nog mee, we reden over gewone geasfalteerde wegen met af en toe een kuil, en dachten dus dat William een beetje overdreef. Helaas voor menig zitvlak en het hoofd van Bert bleek dit echter niet het geval. Nadat we een zandpad opdraaiden vanaf de hoofdweg werd het drie uur lang hobbelen. Variėrend van een enkel kuiltje in de weg tot een weg waar we zelfs bij stapvoets rijden nog door elkaar geschud werden.

Na 3 uur massage (waar vindt je masseuses die het zo lang volhouden?) kwamen we aan op onze eerste campsite. Een grasveld boven op een heuvel met prachtig uitzicht over de Masaļ Mara. De tenten stonden in een halve kring opgesteld, met daarnaast een kampvuur en een partytent met tafel en stoelen voor het eten. Hier maakten we ook kennis met de rest van onze vaste crew, de kok George en de hulpjes Frank en een hulpje met een naam die nog het meest op Charley lijkt. Wat direct opvalt zijn de winterjassen en wollen mutsen die ze dragen, terwijl wij het ontzettend warm hebben.

Na elk een tent uitgekozen te hebben (Bert kreeg de middelste tent toegewezen en dat zou de hele safari zo blijven) en de spullen in de tent geplaatst te hebben werd het inmiddels tijd voor het avondeten. Als appetizer stond er reeds een schaal met zoute popcorn klaar. Helemaal niet vervelend na zo een intensieve reisdag. Na een tijdje kwam de kok met de eerste van in totaal 4!!! gangen aangelopen. We kregen avocado gevuld met een groente vinaigrette. Wauw! Daarna aten we courgettesoep, stukjes vis met friet (Fish and Chips dus), en als dessert werden we verblijd met heerlijke ananas en limoen. ONGELOVELIJK wat onze privékok klaar heeft gemaakt op een houtskoolvuurtje en een butagas brandertje.

Na het eten kennis gemaakt met onze bewaker tijdens de nachten op de Olololo campsite: Peter. Peter is een Masaļ die dicht bij het kamp woont en die gedurende de nacht het vuurtje aanhoudt en ons beschermt tegen gevaar. Hij doet dit met zijn boog en giftige pijlen. 30 Minuten duurt het volgens hem voordat je sterft nadat je bent geraakt door zijn giftige pijlen.
Later zal blijken dat Peter ons niet beschermde voor allerlei wilde dieren, want die vormen geen gevaar in de tenten, maar we werden beschermd tegen Kenianen met mogelijk verkeerde plannen. Blij dat we dit pas achteraf hoorden.

* Safari is Swahili voor Reis
** African Masage is een mooie naam voor het gebrek aan fatsoenlijke wegen. Shake it!!!